بخش ۱۱۹ - اندرز و ختم کتاب

نظامی هان و هان تا زنده باشی

چنان خواهم چنان که افکنده باشی

نبینی در که دریاپرور آمد

از افتادن چگونه بر سر آمد

چو دانه گر بیفتی بر سر آیی

چو خوشه سر مکش کز پا درایی

مدارا کن که خوی چرخ تند است

به همت رو که پای عمر کند است

هوا مسموم شد با گرد می ساز

دوا معدوم شد با درد می ساز

طبیب روزگار افسون فروش است

چو زراقان ازان ده رنگ پوش است

گهی نیشی زند کاین نوش اعضا ست

گه آرد ترشی یی کاین دفع صفرا ست

علاج الرأس او انجیدن گوش

دم الاخوین او خون سیاووش