شمارهٔ ۱۰۰
حکیم نزاری قهستانیمی ده که ز جانم رمقی بیش نماند
صبرم ز دل مصلحت اندیش نماند
حیض همه روزه داشت زان شد مستور
وز دختر رز هیچ که عذر پیش نماند
می ده که ز جانم رمقی بیش نماند
صبرم ز دل مصلحت اندیش نماند
حیض همه روزه داشت زان شد مستور
وز دختر رز هیچ که عذر پیش نماند