شمارهٔ ۱ - گرم رو باشای دل ز بلا مکن تحاشی جان بر سر دل چرا نباشی در آتش و آب حرص و آزی تا طالب نان و دیگ باشی ایام لویشه کرده بوده ست یعنی که گرو به یک لواشی باری به رقیب دوست گفتم ریش دل ما چه می خرا