شمارهٔ ۱۸۵
نورعلیشاهچهره یارم که باشد چون گل جنت لطیف
قرص مهر و ماه پیشش هست جرمی بس کسیف
گرچه خوبان از ظرافت دلربایی میکنند
دلربایی کس ندیده همچو یار من ظریف
خوش نمایندم بهم ز انگشت خلقی چون هلال
گشته ام بس در غم مه پیکری زرد و ضعیف
ای جنب غسلی برآر و در صفای دل بکوش
چند شویی جبهه در حمام با صابون و لیف
گر شریفی بایدت در کعبه دل پیشوا
نیست جز نور علی در کعبه دل ها شریف