شمارهٔ ۳

بزم ما بزم عاشقان باشد

نقل ما نقل عارفان باشد

هرنفس جان تازه از غیب

از تن عاشقان روان باشد

هرکه آمد ببزم ما بنشست

فارغ از ملک دو جهان باشد

دل چو پروانه مراد بسوخت

شمع خلوت سرای جان باشد

آفتاب جمال روزافزون

از گریبان شب عیان باشد

هرکه از خویشتن شود فانی

باقی ملک جاودان باشد

به زبان فصیح میگویم

تا مرا نطق در زبان باشد

که همه فانیند باقی یار

لیس فی الدار غیره دیار

صورت ما چو جام و معنی می