شمارهٔ ۲۹۴
دود آهم شد به لب از برق آتشبارتر چشم داغم باشد از بخت نگه بیدارتر ترک این دور است از تاجیک چون پرکارتر ترک چشم از دزد خالش دیده ام عیار تر تیغ بازد گر نیارد جوهر کاری به دست از غلا...
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از وی در موزهٔ لندن وجود دارد به هنر خوشنویسی خود او مزین است. از تاریخ مرگ وی نیز خبری در دست نیست و آخرین اثر به سال ۱۱۰۵ تعلق دارد.این دیوان به کوشش حمید مشهدی آقائی کشف و استنساخ و تصحیح شده و به همت انتشارات مهر هشتم منتشر گردیده و به همت آقای حسین آقائی با کسب اجازه از مصحح و ناشر در سایت گنجور در دسترس قرار گرفته است.
دود آهم شد به لب از برق آتشبارتر چشم داغم باشد از بخت نگه بیدارتر ترک این دور است از تاجیک چون پرکارتر ترک چشم از دزد خالش دیده ام عیار تر تیغ بازد گر نیارد جوهر کاری به دست از غلا...
فاش گردد راز عشق از پرده داری بیشتر می دهد سیل این بنا را استواری بیشتر هر که از آیین انصاف است عاری بیشتر چون فلک بر هر مرادش کامکاری بیشتر می دهد از خواهش قلبی سپهرش اعتبار هر که...