شمارهٔ ۳۱۵
نهان از چشم مردم عاشقان کشتند نخجیرش زمژگان پری زادست پنداری پر تیرش ز بس لبریز حسن اوست مجنون تمنایش به لوح خاک شد یوسف نگار از سایه زنجیرش شبیه نرگسش نقاش اگر چشم از رقم دارد چو ...
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از وی در موزهٔ لندن وجود دارد به هنر خوشنویسی خود او مزین است. از تاریخ مرگ وی نیز خبری در دست نیست و آخرین اثر به سال ۱۱۰۵ تعلق دارد.این دیوان به کوشش حمید مشهدی آقائی کشف و استنساخ و تصحیح شده و به همت انتشارات مهر هشتم منتشر گردیده و به همت آقای حسین آقائی با کسب اجازه از مصحح و ناشر در سایت گنجور در دسترس قرار گرفته است.
نهان از چشم مردم عاشقان کشتند نخجیرش زمژگان پری زادست پنداری پر تیرش ز بس لبریز حسن اوست مجنون تمنایش به لوح خاک شد یوسف نگار از سایه زنجیرش شبیه نرگسش نقاش اگر چشم از رقم دارد چو ...
مرا سروی است نخل وادی ایمن به قربانش فدایش طور و شمع طور باد ای من به قربانش گرفتم در چمن سرمشق تسخیر از گل شبنم زشوخی طفل اشکم رفته از دامن به قربانش به تن برداشتم چون زخم شمشیر ت...