شمارهٔ ۴۰۱
چهره ی معنی گشاید کلک سحر آثار من معنی اعجاز صورت بسته از گفتار من نخل بند ترک و تجریدم چو نرگس در چمن شدگل شب بوی بالین دیده ی بیدار من غنچه یاد لبش چون وا شود در خاطرم دارد از آب...
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از وی در موزهٔ لندن وجود دارد به هنر خوشنویسی خود او مزین است. از تاریخ مرگ وی نیز خبری در دست نیست و آخرین اثر به سال ۱۱۰۵ تعلق دارد.این دیوان به کوشش حمید مشهدی آقائی کشف و استنساخ و تصحیح شده و به همت انتشارات مهر هشتم منتشر گردیده و به همت آقای حسین آقائی با کسب اجازه از مصحح و ناشر در سایت گنجور در دسترس قرار گرفته است.
چهره ی معنی گشاید کلک سحر آثار من معنی اعجاز صورت بسته از گفتار من نخل بند ترک و تجریدم چو نرگس در چمن شدگل شب بوی بالین دیده ی بیدار من غنچه یاد لبش چون وا شود در خاطرم دارد از آب...
آیینه روی صحبتم من مشاطه ی حسن الفتم من روشن از شمعم این دلیل است پروانه چی محبتم من چون آب حیات بخش خلقم هر چند شکسته قیمتم من کی سایه فکن به هر خسیسم پرواز همای همتم من بر شیشه ی...