شمارهٔ ۴۴۵
غنچه خندان کن و چشمک زن و آیان شده ای بلبل آوازه و پرکار و غزلخوان شده ای موشکاف از نگه و نکته طراز از مژگان مدعا پرور و خودکام و زبان دان شده ای مست چو نرگس و در سیر مقامات نگاه ر...
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از وی در موزهٔ لندن وجود دارد به هنر خوشنویسی خود او مزین است. از تاریخ مرگ وی نیز خبری در دست نیست و آخرین اثر به سال ۱۱۰۵ تعلق دارد.این دیوان به کوشش حمید مشهدی آقائی کشف و استنساخ و تصحیح شده و به همت انتشارات مهر هشتم منتشر گردیده و به همت آقای حسین آقائی با کسب اجازه از مصحح و ناشر در سایت گنجور در دسترس قرار گرفته است.
غنچه خندان کن و چشمک زن و آیان شده ای بلبل آوازه و پرکار و غزلخوان شده ای موشکاف از نگه و نکته طراز از مژگان مدعا پرور و خودکام و زبان دان شده ای مست چو نرگس و در سیر مقامات نگاه ر...
گرفت تا نفسم ارتفاع اختر آه به هفت خوان فلک دیده عرض لشکر آه غم تو در قفس سینه ام چو داغ جگر نهد ز غنچه ی دل بیضه ی سمندر آه به پای رقص شرر قطره های خون برخاست شکست بر رگ دل تا غم ...