شمارهٔ ۲۷۲
بی رنگ شد گل تو از آن رو که چیده شد بی آب شد عقیق تو از بس مکیده شد تا تیغ بی حجابی خود را کشیده ای نظاره ام چوب بسمل در خون طپیده شد از گرمی ات رقیب شب شوق تا گرفت از اضطراب نبض د...
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم میزیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از وی در موزهٔ لندن وجود دارد به هنر خوشنویسی خود او مزین است. از تاریخ مرگ وی نیز خبری در دست نیست و آخرین اثر به سال ۱۱۰۵ تعلق دارد.این دیوان به کوشش حمید مشهدی آقائی کشف و استنساخ و تصحیح شده و به همت انتشارات مهر هشتم منتشر گردیده و به همت آقای حسین آقائی با کسب اجازه از مصحح و ناشر در سایت گنجور در دسترس قرار گرفته است.
بی رنگ شد گل تو از آن رو که چیده شد بی آب شد عقیق تو از بس مکیده شد تا تیغ بی حجابی خود را کشیده ای نظاره ام چوب بسمل در خون طپیده شد از گرمی ات رقیب شب شوق تا گرفت از اضطراب نبض د...
یار از دست نگارین مژه ام را تر کرد یده ی کرده که باران سرشکم سر کرد سادگی بس که چو آیینه نگارم دارد گفتمش دل ز تو برداشته ام باور کرد شد غبار نظر طالعم آثار هنر خاک در کاسه ی آیینه...