باب هفتم در حیاء، وفا، صدق، رحمت و شفقت - مذهب منسوخ

حکما فرموده اند که حیاء انحصار نفس باشد تا از فعل قبیح که موجب مذمت باشد احتراز نماید رسول- علیه السلام- می فرماید که الحیاء من الایمان و وفا التزام طریق مواسات سپردن است و از چیزی که بدو رسیده به مکافات آن قیام نمودن در نص تنزیل آمده است که من اوفی بما عاهد علیه الله فسیوتیه اجرا عظیما و صدق آن باشد که با یاران دل راست کند تا خلاف واقع بر زبان او جاری نشود و رحمت و شفقت آن باشد که اگر حالی غیر ملایم از کسی مشاهده کند بر او رحمت آرد و همت بر ازالت آن مصروف دارد