غزل شمارهٔ ۱۱۱

ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست

کز فیض جمله فتح محل فتوح تست

آیینه ای که صورت و معنی نمایدت

دست است گر جمله سوخته در جیب روح تست

اسباب عفو را چه به ما جلوه می دهی

ما توبه دشمنیم و ستم را صبوح تست

اهل مسیح را به فلک بر مسیح وار

این گریه من است نه توفان نوح تست

یاران ز شیر دختر رز در صبوحی اند

عرفی تو جام زهر کش کین صبوح تست