غزل شمارهٔ ۳۱۸

غم چو شبخون می زند هان دوستان لشگر کنید

جست و جویم گر کنید از بالش و بستر کنید

هیچکس در درد دل گفتن چو من فیروز نیست

حاضرم بسم الله اول گفت و گوی سر کنید

درد دل بسیار دارم فرصت سوگند نیست

هر چه گویم گرچه ناممکن بود باور کنید

اینک آمد عرفی از میخانه مست و بت پرست

هان مسلمانان دگر تعظیم این کافر کنید