رباعی شمارهٔ ۱۰۵
عرفی شیرازیبر ساغر من که عشق از او نشأه برد
حد نیست کسی را که به دعوی نگرد
از جرعه خویش اگر به خاک افشانم
دریای محیط از او به کشنی گذرد
بر ساغر من که عشق از او نشأه برد
حد نیست کسی را که به دعوی نگرد
از جرعه خویش اگر به خاک افشانم
دریای محیط از او به کشنی گذرد