باب هفدهم - در حَسَد
ابوعلی حسن بن احمد عثمانیقال الله تعالی قل اعوذ برب الفلق پس گفت ومن شر حاسد اذا حسد این سورة را که پناهی کرد از شرها مهر کرد بذکر حسد
ابن مسعود گوید رضی الله عنه که پیغامبر گفت صلوات الله وسلامه علیه سه چیز است که اصل همه گناهانست از آن حذر کنید و بترسید و دور باشید از کبر که ابلیس را کبر بر آن داشت که آدم را سجود نکرد و دور باشید از حرص که آدم را حرص بر آن داشت تا گندم بخورد و دور باشید از حسد که پسران آدم از حسد دیگری را بکشت
گفته اند که حاسد با خدای تعالی ستیزه کند از آنک بقضای خدای رضا ندهد و گفته اند حاسد هرگز مهتر نشود
واندرین معنی قول خدای تعالی گفته اند قل انما حرم ربی الفواحش ماظهر منها و مابطن خدای فواحش را حرام کرد ظاهر و باطن فاحشۀ باطن حسد است
واندر بعضی از کتابهاست که حاسد دشمن نعمت من است
و گفته اند اثر حسد اندر تو پیدا آید بیش از آنک اندر دشمنت
اصمعی گوید اعرابیی را دیدم صد و بیست سال عمر او بود گفتم چه درازست عمر تو گفت حسد دست بداشتم چندین سال بزیستم
