شمارهٔ ۱۱۷
اوحدالدین کرمانیگر پنهان کرد عیب اگر پیدا کرد
منت دارم ازو که بس برجا کرد
تاج سر من خاک کف پای کسی است
کاو چشم مرا به عیب من بینا کرد
گر پنهان کرد عیب اگر پیدا کرد
منت دارم ازو که بس برجا کرد
تاج سر من خاک کف پای کسی است
کاو چشم مرا به عیب من بینا کرد