شمارهٔ ۲۰۲
اوحدالدین کرمانیای عشق تو داده خواب مستانه به عقل
شادم به تو چون مردم فرزانه به عقل
هر لحظه به دیدار تو محتاج ترم
چون مرده به زندگی و دیوانه به عقل
ای عشق تو داده خواب مستانه به عقل
شادم به تو چون مردم فرزانه به عقل
هر لحظه به دیدار تو محتاج ترم
چون مرده به زندگی و دیوانه به عقل