شمارهٔ ۳۹
اوحدالدین کرمانیتا هستی خود را نکنی دامن چاک
ثابت نشود تو را قدم بر افلاک
تا چند منی و من زخود شرمت باد
تو خود چه کسی که ای چه ای مشتی خاک
تا هستی خود را نکنی دامن چاک
ثابت نشود تو را قدم بر افلاک
تا چند منی و من زخود شرمت باد
تو خود چه کسی که ای چه ای مشتی خاک