غزل شمارهٔ ۸۶
اوحدی مراغهایای نسیم صبح دم یارم کجاست
غم ز حد بگذشت غم خوارم کجاست
وقت کارست ای نسیم از کار او
گر خبر داری بگو دارم کجاست
خواب در چشمم نمی آید به شب
آن چراغ چشم بیدارم کجاست
بر در او از برای دیدنی
بارها رفتم ولی بارم کجاست
دوست گفت آشفته گرد و زار باش
دوستان آشفته و زارم کجاست
نیستم آسوده از کارش دمی
یارب آن آسوده از کارم کجاست
تا به گوش او رسانم حال خویش
نالهای اوحدی وارم کجاست