غزل شمارهٔ ۱۲۱

دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست

از من مهجور سرگردان چه دیدی باز چیست

ما خود از خواری و مسکینی بخاک افتاده ایم

باز دیگر بر سر ما این کلوخ انداز چیست

اولم آرام دل بودی و آخر خصم جان

من نمی دانم که این انجام و این آغاز چیست

چون کسی هرگز ندید از خوان وصلت جز جگر

بر سر کوی تو این هم کاسه و انباز چیست

گرنه دیگر دشمنان ما به دامت می کشند

همچو مرغانت چنین از پیش ما پرواز چیست

بعد از آن بیداد و جور و سرکشی یارب مرا

بر تو چندین دوستی و اشتیاق و آز چیست

کار ما سوز دلست و کار تو ساز جمال

خود نمی گویی که چندین سوز و چندان ساز چیست

ای که گفتی ذوق دل پرداز مسکینان خوشست

قصه من با رخش بیرون ز دل پرداز چیست

اوحدی گر حال دل پوشیده ای از خلق شهر

بر سر هر کوچه این آوازه و آواز چیست