غزل شمارهٔ ۲۴۵

دوشت به خواب دیدم تعبیر این چه باشد

با من به خشم بودی تاثیر این چه باشد

گفتم که بوسه ای ده انگشت را به طیره

بر هر دو لب نهادی تقریر این چه باشد

چون مشرف غم خود کردی دل مرا تو

با من یکی نگویی توفیر این چه باشد

گفتم وصال گفتی هذا فراق بینی

بس مشکل آیتست این تفسیر این چه باشد

خطیست بر لب تو بس دلپذیر و بر من

روشن نگشت گویی تحریر این چه باشد

گفتی دل تو با من تقصیر کرد جانا

زین دل چه گرد خیزد تقصیر این چه باشد

از دردت اوحدی را آرام نیست یک دم

درمان او چه سازم تدبیر این چه باشد