غزل شمارهٔ ۴۸۱

دلبرا قیمت وصل تو کنون دانستم

که فراوان طلبت کردم و نتوانستم

خلق گویند سخن های پریشان بگذار

چه کنم چون دل شوریده پریشانستم

گر چه از خاک سر کوی تو دورم کردند

هم چنان آتش سودای تو در جانستم

گفته بودم که بترک تو بگویم پس ازین

باز می گویم و از گفته پشیمانستم

گر به درد من سرگشته ترا خرسندیست

بکشم درد تو ناچار چو درمانستم

آنچه از هجر تو بر خاطر من می گذرد

گر به کفار پسندم نه مسلمانستم

اوحدیعیب من خسته مکن در غم او

چون کنم کین دل مسکین نه به فرمانستم