مربع

آن سرو سهی چه نام دارد

کان قامت خوش خرام دارد

خلقی متحیرند در وی

تا خود هوس کدام دارد

ماهی که به حسن او صنم نیست

رخسارش از آفتاب کم نیست

گر دور شود ز دیده غم نیست

کندر دل و جان مقام دارد

من کشته عشق آن جمالم

آشفته آن دو زلف و خالم

آنرا خبری بود ز حالم

کو نیز دلی به دام دارد

آن کس که دلم همی رباید

گر نیز دلم بسوخت شاید

تا پخته شود چنانکه باید

دیگ هوسی که خام دارد

ای دل چه کنی خیال خوبان

اندیشه زلف و خال و خوبان

آن برخورد از جمال خوبان

کو نعمت و احتشام دارد

معشوق چو آفتاب دارم

با او هوس شراب دارم

زیرا که دلی کباب دارم