بخش ۲۲ - غزل
اوحدی مراغهاینمی یابم برت چندان مجالی
که در گوش تو گویم حسب حالی
هوس دارم که هر روزت ببینم
و گر هر روز نتوان هر به سالی
منم هر ساعت از هجرت به دردی
منم هر لحظه از عشقت به حالی
نه در کار بلای هجر دستی
نه در خورد هوای عشق بالی
فضیحت گشته ای بی خانمانی
به غارت برده ای بیجاه و مالی
سخن بسیار دارم گر دلت را
ز پر گفتن نیفزاید ملالی