شمارهٔ ۱۵۷ - نکوهش نکوهیده
پروین اعتصامیجعل پیر گفت با انگشت
که سر و روی ما سیاه مکن
گفت در خویش هم دمی بنگر
همه را سوی ما نگاه مکن
این سیاهی سیاهی تن توست
جاه مفروش و اشتباه مکن
با تو رنگ تو هست تا هستی
زین مکان خیره عزم راه مکن
سیه ای بی خبر سپید نشد
وقت شیرین خود تباه مکن