بخش ۷۸ - شقیق بلخی قُدِّسَ سِرُّه العزیز

اسم شریف آن جناب شیخ ابوعلی ابن ابراهیم از علمای راسخ و قدمای مشایخ لازم التعظیم است مشایخ کرام و عرفای عظام وی را به شیخوخیت و افضلیت ستوده و تمجید نموده زبده کاملان و قدوه واصلان بوده و نخست ملک سلوک را سالک و انجام ملک ملکوت را مالک صاحب مقامات عالیه و درجات متعالیه مظهر تجلیات نامتناهیه و مظهر حقایق و آیات الهیه تربیت در خدمت سلطان العارفین ابراهیم ادهم بلخی یافت و از خلفای حضرت ایشان بود و جمعی را تربیت نمود از جمله شیخ حاتم اصم که شیخی است معظم از مریدان آن جناب است از سلسله علیه شطاریه محسوب و به امام همام محمد الباقرؑمنسوبند شیخ شقیق مذکور در سال ۱۹۴ در ماوراءالنهر به تهمت و گناه رفض شهید رحمة الله علیه تیمنا و تبرکا این رباعی از او نوشته شد

صوفی که به خرقه دوزیش بازاری است

گر بخیه به فقر می زند خوش کاری است

ور خواهش طبع دست او جنباند

هر بخیه و رشته اش بت و زناری است