بخش ۱۱۹ - فضل اللّه مشهدی

و هو شیخ عمادالدین فضل الله بن علاء الدین علی برزش آبادی الطوسی از اعاظم مشایخ و علمای راسخ از عنفوان شباب مقامات سلوک را در خدمت جناب شیخ حاجی محمد خبوشانی اکتساب کرده سلسله نسبش به دو واسطه به جناب سید محمد نوربخش می رسد بدین طریق او مرید حاجی شیخ محمد و او مرید شیخ محمد لاهیجی و او مرید سید است جناب شیخ را تألیفات شریفه و منظومات لطیفه است و به رساله لوایح مولانا جامی شرحی نفیسه نوشته بالاخره سعادت شهادت دریافت در سنه اربع عشر و تسع مایه در مشهد مقدس رضوی از اوست

رباعی

بر درگه دوست تحفه جز جان نبری

دردت چو دهند نام درمان نبری

بی درد ز درد دوست نالان گشتی

خاموش که عرض دردمندان نبری