بخش ۴۱ - رضای شیرازی

اسمش حکیم شاه رضا از فضلا و حکما بوده و سفر هند نموده در زمان اکبرشاه در آن مملکت می زیسته همانجا فوت شد زیاده بر این از حالش معلوم نیست از اوست

رباعی

سلطان به جهان پرده سرایی زد و رفت

درویش به دهر پشت پایی زد و رفت

القصه به هر دو روز در گلشن عمر

مرغی به سر شاخ نوایی زد و رفت

رباعی

ای سالک راه خانه سوزی می کن

وز شعله آن جهان فروزی می کن

بر عمر چه مقدار که امیدت هست

در خورد همان کوشش روزی می کن