بخش ۴۳ - زکی شیرازی علیه الرّحمة

و هو شیخ عبدالله بن ابی تراب بن بهرام بن زکی بن عبدالله بیجزلست از فحول فضلا و عدول حکما و اکمل عرفای عهد خود بوده قاضی ناصر الدین بیضاوی و قطب الدین علامه و ابوالنجاش ظهیر الدین عبدالرحمن برغش تحصیل فضایل در خدمت آن جناب نموده اند و در رسالة الابرار فی الاخبار الاخیار آمده که او معلم و استاد جمیع فضلا و تمام علمای آن زمان بوده قاضی بیضاوی از کرامت او نقل کرده که وی بعد ازوفات زنده شد و فتوی علمای مصر را جواب نوشته باز درگذشت و بناء علیه وی را ذوالموتین لقب کرده اند قدوقع هذاالأمر فی سنة سبع و سبعین و ستمایة العلم عندالله والعهدة علی الراوی گاهی شعر می فرموده این رباعی به نام اوست

در عالم بی وفا دویدیدم بسی

بیچاره تر از خویش ندیدیم کسی

تازانه روزگار خوردیم به دهر

از دست دل خویش نه از دست خسی