بخش ۴۶ - سوزنی سمرقندی

حکیم شمس الدین محمد بن علی نام و لقبش بوده در بخارا تحصیل کمالات نموده از فحول حکماء و شعرای آن زمان محسوب شده در ایام شباب با وجود فضایل ادراک متعالی اغلب اشعارش به طریق مهاجا و هزالی واقع آمده بالاخره از فیض صحبت جناب حکیم سنایی از اهاجی رکیکه تایب و به تحصیل مراتب عالیه راغب گردید زیارت حرمین الشریفین را دریافت و در سنه پانصد و شصت و نه به عالم دیگر شتافت گویند نسبتش به حضرت سلمان رضی الله عنه می رسد از اوست

تا کی ز گردش فلک آبگینه رنگ

بر آبگینه خانه طاعت زنیم سنگ

بر آبگینه سنگ زدن فعل ما و ما

تهمت نهاده بر فلک آبگینه رنگ

اصرار کرده با گنه خود به سر و جهر

نه شرم از صغیره و نه از کبیره ننگ

نمرود وقت گشته و فرعون مملکت

گه با رسول کینه و گه با خدای جنگ

جایی که جنگ باید پذیرفته ایم صلح

جایی که صلح باید آشفته ایم جنگ

چنگ اجل گرفته گریبان عمرما

ما خوش گرفته دامن آز و هوا به چنگ

ز هر بدی که تو گویی هزار چندانم

مرا نداند زان گونه کس که من دانم