بخش ۶۹ - غالب خوزی قُدِّسَ سِرُّه
رضاقلی خان هدایتو هو عبدالله بن ابی عبدالله منجی الثانی بن ابی حفص منجی الماضی بن عبدالله یقظان الایدجی الخوزی به وفور کمالات از همگنان پیش بوده و شیخ محی الدین عربی در تصانیف خود وی را ستوده گویند تصانیف عالیه دارد من جمله طراز الذهب و آن مشتمل است بر فضایل و مناقب ایمه اثناعشر علیهم السلام و در حقیقت ایشان براهین قاطعه در آن کتاب ثبت کرده با شیخ بن عربی موافق و معاصر و زبان بیان از اوصافش قاصر این رباعی منسوب به آن جناب است
بی تو نفسی قرار و آرامم نیست
بی نام تو ذات و صفت و نامم نیست
بی چاشنی تو در جهان کامم نیست
بی روی تو صبح و موی تو شامم نیست
