بخش ۸۴ - کافری شیرازی

اسمش میرزا محمود گویند مؤمنی خوش اعتقادو فرزانه نهاد بودو در سنه ۱۱۰۰ رحلت نمود غرض مردی جلیل و این رباعی بر حالش دلیل است

از چهره عاشقانه ام زر بارد

وز چشم ترم همیشه آذر بارد

در آتش عق تو چنان سوخته ام

کز ابر سرشک من سمندر بارد