قطعه شمارهٔ ۱۱
سعدی شیرازیبس ای غلام بدیع الجمال شیرین کار
که سوز عشق تو انداخت در جهان آتش
به نفط گنده چه حاجت که بر دهان گیری
تو را خود از لب لعلست در دهان آتش
بس ای غلام بدیع الجمال شیرین کار
که سوز عشق تو انداخت در جهان آتش
به نفط گنده چه حاجت که بر دهان گیری
تو را خود از لب لعلست در دهان آتش