شمارهٔ ۵

زر به امرد کسی دهد به گزاف

که نداند طریقت زردشت

هر کجا سرو قامتی بینی

چشم در روی کن خیو در مشت

چون نه کونش دری و نه شلوار

بی گناهت کسی نخواهد کشت

ور جماع آرزوت می باشد

تا به خاتم فروکنی انگشت

حاصل آن بیش نیست آخر کار

که شود با تو نرم کنگ و درشت

گر تأمل کنی بدان ماند

که خری را خری رود در پشت