حکایت شمارهٔ ۲۹

یکی از وزرا پیش ذوالنون مصری رفت و همت خواست که روز و شب به خدمت سلطان مشغولم و به خیرش امیدوار و از عقوبتش ترسان ذوالنون بگریست و گفت اگر من خدای را عز و جل چنین پرستیدمی که تو سلطان را از جمله صدیقان بودمی

گر نه اومید و بیم راحت و رنج

پای درویش بر فلک بودی

ور وزیر از خدا بترسیدی

هم چنان کز ملک ملک بودی