شمارهٔ ۵۲
ساغر کنگاوریدل که دور فلکش خون سازد
چاره اش باده گلگون سازد
چاره درد دل مجروحم
زلف مشکین لب میگون سازد
کام اگر می طلبی عشق طلب
در گداییت چو قارون سازد
درد عشاق شفا کی یابد
از دوایی که فلاطون سازد
گردم جام مگر ساغر را
فارغ از گردش گردون سازد