۱۸- آیات ۱۰۵ تا ۱۱۰

أولٰیک الذین کفروا بآیٰات ربهم و لقٰایه فحبطت أعمٰالهم فلاٰ نقیم لهم یوم القیٰامة وزنا ۱۰۵ ذٰلک جزٰاؤهم جهنم بمٰا کفروا و اتخذوا آیٰاتی و رسلی هزوا ۱۰۶ إن الذین آمنوا و عملوا الصٰالحٰات کٰانت لهم جنٰات الفردوس نزلا ۱۰۷ خٰالدین فیهٰا لاٰ یبغون عنهٰا حولا ۱۰۸ قل لو کٰان البحر مدٰادا لکلمٰات ربی لنفد البحر قبل أن تنفد کلمٰات ربی و لو جینٰا بمثله مددا ۱۰۹ قل إنمٰا أنا بشر مثلکم یوحیٰ إلی أنمٰا إلٰهکم إلٰه وٰاحد فمن کٰان یرجوا لقٰاء ربه فلیعمل عملا صٰالحا و لاٰ یشرک بعبٰادة ربه أحدا ۱۱۰

آنها آنانند که کافر شدند بآیتهای پروردگارشان و ملاقاتش پس ناچیز شد کردارهاشان پس قرار نمی دهیم برای ایشان روز قیامت وزنی ۱۰۵ اینست پاداش ایشان دوزخست بسبب آنکه کافر شدند و گرفتند آیتهای مرا و رسولان مرا باستهزاء ۱۰۶ بدرستی که آنان که گرویدند و کردند کارهای شایسته باشد برای ایشان بهشتهای فردوس منزلی ۱۰۷ جاویدان در آنها که نجویند از آنها انتقالی ۱۰۸ بگو اگر بودی دریا مداد از برای سخنان پروردگارم هر گینه آخر شدی دریا پیش از آنکه آخر شود کلمات پروردگارم و اگر چه آورده بودیم مثل آن را مدد ۱۰۹ بگو جز این نیست که من آدمی ام مانند شما که وحی فرستاده می شود که نیست خدای شما مگر خدای یکتا پس کسی که باشد که امید دارد ملاقات پروردگارش پس باید بکند کار شایسته و شریک نسازد به پرستش پروردگارش احدی را ۱۱۰