شمارهٔ ۳۰۴

به تو حیران شدن از چشم تر آموخته ام

روش مردم صاحب نظر آموخته ام

زان زمانم که پدر برده به مکتب تا حال

الف قد تو زیبا پسر آموخته ام

غیر عشق تو به عالم چو ندیدم هنری

جهدها کرده ام و این هنر آموخته ام

گر دهم باغ جنان را به یکی گندم خال

مکنم عیب که کار پدر آموخته ام

گشته ام بی خبر از خویش و در این بی خبری

چه خبرها که من بی خبر آموخته ام

تو نیاموز به من سوختن ای پروانه

هر چه باشد ز تو من بیشتر آموخته ام

خویش را ساخته ام محترم از زردی رخ

این طریقی است که آنرا ز زر آموخته ام

سفری کرده ام از عالم هستی چو صغیر

هر چه آموخته ام زین سفر آموخته ام