شمارهٔ ۳۱۱

همیشه موی تو در پیچ و تاب می بینم

وز آن بگردن دلها طناب می بینم

نمی شود دمی از خواب بخت من بیدار

مگر شبی که جمالت بخواب می بینم

بدور چشم تو ای شوخ حال مردم را

بسان حالت مستان خراب می بینم

چرا بغیر دهم نسبتش که من بجهان

ز چشم مست تو هر انقلاب می بینم

بده ز آتش می هستیم بباد که من

بنای عالم خاکی بر آب می بینم

نصیب اهل خرد نامرادیست ولی

همیشه بی خردان کامیاب می بینم

صغیر تا زده ام دم ز فاتح خیبر

به روی دل همه دم فتح باب می بینم