شمارهٔ ۳۵۹

دارم بتی به غیر در مهر باز کن

وز عاشقان بی دل خود احتراز کن

از تار مو بگردن دلها رسن فکن

وز چشم مست در همه جا فتنه ساز کن

دیدند چشم و ابروی آن شوخ در ازل

عارف قدح کش آمد و زاهد نماز کن

کو چاره غیر ناز کشیدن برای ما

کافتاده ایم در پی آن یار نازکن

باد صبا و شانه بنازم که گشته اند

از کار ما و زلف بتان عقده باز کن

عشق علی گزین بدل خود که مرد را

عشق علی است از دو جهان بی نیاز کن

هرگه صغیر کرد رقم مدح او شدند

سکان عرش دست تمنا دراز کن