شمارهٔ ۴۹

چون یوسف من گر به نکویی پسری داشت

یعقوب ز حال دل زارم خبری داشت

ای دل ز چه رو منتظر صبح وصالی

کی بود که از پی شب هجران سحری داشت

یا رب به چه جرم از نظر انداخته ما را

آن شاه که بر حال گدایان نظری داشت

می برد اگر سنگدلی دل ز کف او

آن سنگدل از حال دل من خبری داشت

از دام تواش خواهش پرواز نمی بود

آن روز که مرغ دل من بال و پری داشت

ره جانب مقصد به ره عشق کجا برد

هر کس چو دل گمره من راهبری داشت

سنگین دل و بی رحم سحاب این همه کی بود

گر آه دل من به دل او اثری داشت