شمارهٔ ۱۱۸

که با آن شاه خوبان شمه ای از حال من گوید

به ماه مصر حال ساکن بیت الحزن گوید

ز بس گوید حدیث غیر اگر حرفی به من گوید

نمی خواهم که آن شیرین زبان با من سخن گوید

به من هرگه رسد ز آن پیش کآرم شکوه ای بر لب

سخن هایی که باید من بگویم او به من گوید

نگویم تا به آن نامهربان راز دل خود را

همان ناگفته در هر محفل و هر انجمن گوید

به سوی دام مرغان چمن بی خود روند از بس

ز من وصف گرفتاری به مرغان چمن گوید

رود نام بت و افسانه بتخانه از یادش

ز وصف آن بت ار کس شمه ای با برهمن گوید

سحاب آن لعل لب و آن در دندان را ستم باشد

که لعل بدخشان خواند و در عدن گوید