شمارهٔ ۲۲۴

از تغافل یا تو را با خویش مایل می کنم

یا برون مهر تو را یک باره از دل می کنم

گر به جا خوی برآرد خون ز چشمم دور نیست

زر تیغ از بس که شرم از روی قاتل می کنم

هر زمان بر سینه از ناخن گشایم رخنه ها

چاره ها بنگر که بهر تنگی دل می کنم

می کنم یا دل به آسانی ز مهر روی تو

یا که بر خود کار را یک باره مشکل می کنم

ایمنند از گمرهی واماندگان کاروان

چون جرس تا ناله در دنبال محمل می کنم

اینکه ترک عاشقی کردم نه از وارستگی است

امتثال حکم شاهنشاه عادل می کنم

شه نشان فتحعلی شاه آنکه شرم آرد سحاب

چون به دریا ابر دستش را مقابل می کنم