شمارهٔ ۲۳۴
خوش آنکه ره عیش به اغیار گرفتیم کام دل خویش از لب دلدار گرفتیم زین اشک که اکنون ره ما بست از آن کوی در آن سر کوه راه به اغیار گرفتیم در محفل او مدعی از غیرت ما بار بر بست بصد حسرت ...
میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتحعلیشاه و از مداحان اوست. سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. کالبد او را به امر فتحعلى شاه به نجف اشرف برده و در آنجا دفن کردند. علاوه بر دیوان اشعار کتابهای «روضه البکاء» و «سحاب البکا» در مراثى حضرت سیدالشهداء و تذکرهٔ «رشحات سحاب» از او به جا مانده است. دیوان وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
خوش آنکه ره عیش به اغیار گرفتیم کام دل خویش از لب دلدار گرفتیم زین اشک که اکنون ره ما بست از آن کوی در آن سر کوه راه به اغیار گرفتیم در محفل او مدعی از غیرت ما بار بر بست بصد حسرت ...