شمارهٔ ۴۷۲

دلم چو لاله در اطراف باغ می رقصد

جنون ز بوی گلم در دماغ می رقصد

اصول دایره روزگار خارج نیست

به مجلسی که چو مستان ایاغ می رقصد

ز شیونی که کنم بخت من چه غم دارد

چو عندلیب کند ناله زاغ می رقصد

چراغ دیده از او گشت روشن و از ذوق

مژه به دیده چو دود چراغ می رقصد

سماع من بود از اضطراب عشق سلیم

سپند آتش کی از فراغ می رقصد