شمارهٔ ۸۲۳
سلیم تهرانیگه ز شوق او در آتش گاه در خون می رویم
خضر کو تا بنگرد این راه را چون می رویم
همچو توبه با صلاحیت به مجلس آمدیم
لیک رسواتر ز بوی می به بیرون می رویم
هرکجا باشد چو ما دیوانگان را جای نیست
شهر اگر از ما به تنگ آمد به هامون می رویم
نیست شوری هرکجا شوریده ای در رقص نیست
در چمن گاهی به ذوق بید مجنون می رویم
جمله عالم را گرفت اعجاز نطق ما سلیم
بعد ازین همچون مسیحا سوی گردون می رویم