رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

آمد سحری ندا ز میخانه ما کای رند خراباتی دیوانه ما برخیز که پر کنیم پیمانه ز می زآن پیش که پر کنند پیمانه ما

رباعی شمارهٔ ۱۰

من با کمر تو در میان کردم دست پنداشتمش که در میان چیزی هست پیداست کز آن میان چه بر بست کمر تا من ز کمر چه طرف بر خواهم بست

رباعی شمارهٔ ۱۰۰

نی دولت آنکه یار غارت بینم نی فرصت آنکه در کنارت بینم ماهی که همه وقت ز دورت بینم عمری که همیشه در گذارت بینم

رباعی شمارهٔ ۱۰۱

تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم چند از پی آبرو در آتش باشیم چون جان عزیز ما به دست قدر است تن را به قضا دهیم و دلخوش باشیم

رباعی شمارهٔ ۱۰۲