رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۰

تا ناله بلبلم به گوش آمده است دل با سر عیش نای و نوش آمده است رگ از تن خشک تاک برخاسته است خون در تن جام می بجوش آمده است

رباعی شمارهٔ ۴۱

با لعل لبت شراب را مستی نیست با قد تو سرو را به جز پستی نیست ما را دهن تو نیست می پندارند با آنکه به یک ذره در او هستی نیست

رباعی شمارهٔ ۴۲

در معرض رویت قمر آمد بشکست در رشته لعلت شکر آمد به شکست موی تو ز بالا به قفا باز افتاد ناگاه سرش بر کمر آمد به شکست

رباعی شمارهٔ ۴۳

با آنکه دو چشم شوخ او عربده جوست در شوخی و دلبری خم ابروی اوست بالای تو چشم است که می یارد گفت با دوست که بالای دو چشمت ابروست

رباعی شمارهٔ ۴۴