۳۵۲- سیمایی

از مردم مشهد است و در تقلید تقلید تیتال میکند اما بدو نمیرسید تیتال مسخره ی مقرر و مقلد بی نظیر خراسان بود در تزریق گویی چنان ماهر و استاد بوده که چند بیت بلکه هزار بیت در یکساعت میگوید میگوید که این مطلع را خود گفته ام اما من باور نمیدارم

دل بصد پاره مرا از غم گل پیرهن است

گریه تلخ من از خنده شیرین دهن است