۶۶۴- مولانا احمدی
سر دفتر ظرفای عالم و در اشعار مضحک مقبول عرب و عجم است مضامین کثیر را در اندک عبارت فصیحی بروجهی که بغیر از خودش دیگری فهم نمیتواند کرد درج کرده و به منصه ظهور میرسانیده است از جمل
۴۶ شعر از سام میرزا صفوی
سر دفتر ظرفای عالم و در اشعار مضحک مقبول عرب و عجم است مضامین کثیر را در اندک عبارت فصیحی بروجهی که بغیر از خودش دیگری فهم نمیتواند کرد درج کرده و به منصه ظهور میرسانیده است از جمل
از چپانیان شهر هرات است و بسیار بی قید و لاابالی است مردم شهر با او هزل های قبیح میکنند و او نیز در تعرض و دشنام پای کمی ندارد و در محلی که من در هرات بودم شعرا این غزل مولانا جامی
از شیخ زاده های سپهسالار مالک است و مزار مذکور در چهارده من اعمال طبس گیلک است بزعم مردم آنجا یکی از اصحاب رسول صعلم مدفون است و العلم عندالله تعالی اما مولانای مذکور مردکی سخت جان
مرد بله و ساده است و بغایت از وادی شاعری بدور افتاده خوبی اش آنکه از قم است و حسن پوش معایب آن مردم فاش گفته چنانکه میفرماید تا کی پیاده بی سر و پا دق و لق بود مردمان گویند بی علت
از شعرای عجیب و بلغای غریب است چه در شعری که شکایت اهل کرمان گفته رتبه سخن او معلوم میشود وه چرا با مه من غیر سخن میگوید ما را دواند میرو تاشد و زیر نیرو از دست جور کرمانلو